የጥንት ትዝታዎችን የምታስታውሱበት ጊዜ ላይ (ክፍል 1)

★በሕይወት ፀሐይ ምን ያህል ጊዜ እንደምትታጠቡ ከንቃተ ህሊና ደረጃችሁ ጋር ተመጣጣኝ ነው

በልቡ ውስጥ የምታበራውን ፀሐይ በንቁ አእምሮው ሁልጊዜ መመልከት የሚችል ሰው መለኮታዊ ንቃተ ህሊናን እየኖረ ነው ማለት ይቻላል።

እንደ የሕይወት ብርሃን፣ መንፈሳዊ ፀሐይ ወይም የሕይወት ምንጭ ኃይል ያሉ ብዙ ስሞች አሉት፤ ነገር ግን ሁሉም ጽንፈ ዓለምን የፈጠረውንና ሁሉንም ነገር በሕይወትና በህልውና የሚያኖረውን የመጀመሪያ ኃይል ያመለክታሉ።

ውስጣዊ ዓይናቸው የተከፈተላቸው በእያንዳንዱ ሰው ውስጥ የሚኖረውን ያንን የሕይወት ብርሃን ማየት ይችላሉ።

አይ፣ ከዚያም በላይ፣ በሕያዋን ፍጥረታት ሁሉ ውስጥ፣ በተፈጥሮው ዓለም እያንዳንዱ ክስተትና ቁስ ውስጥም የሕይወትን ብርሃን ማግኘት ይችላሉ።

ስለዚህ ሁሉም ነገር በጽንፈ ዓለም ፍጥረት የሕይወት ኃይል እንደሚኖር ያለው እውነታ ያለ ምንም የምሥጢር ስሜት ይረዳል፤ የማያቋርጡ የምስጋና ሐሳቦችም በተፈጥሮ ይፈልቃሉ።

ከሌላ አቅጣጫ ለማስቀመጥ፣ «በሕይወት ፀሐይ ምን ያህል ጊዜ እንደምትታጠቡ ከንቃተ ህሊና ደረጃችሁ ጋር ተመጣጣኝ ነው» ማለትም ትችላላችሁ።

ይህን በተገላቢጦሽ ስታስቡት፣ የንቃተ ህሊና ደረጃችሁ አሁን የት እንደሚኖር ማወቅ ትችላላችሁ።

ለምሳሌ በአስትራል ደረጃ ላይ ያሉ ሰዎች ለምንም ወይም ለማንም ምስጋና ሊሰማቸው አይችልም።

በመንፈሳዊው ዓለም ከታችኛው እስከ መካከለኛው ደረጃ ያሉ ሰዎች ምስጋና ሊሰማቸው የሚችለው ስሜቱ ሲኖራቸው ብቻ ነው።

በአጭሩ፣ በሚሰማቸው ስሜት ላይ የተመሠረተ ነው።

ንቃተ ህሊናቸው ይበልጥ ከፍ ብሎ በመንፈሳዊው ዓለም ከመካከለኛው እስከ ላይኛው ደረጃ የሚኖር ሰዎች ከስድሳ እስከ ዘጠና በመቶ ያህል ጊዜ በምስጋና ሞልተው ይፈስሳሉ።

ንቃተ ህሊናቸው በመለኮታዊው ክልል ውስጥ የሚኖር ሰዎች ደግሞ ለሁሉም ነገር ምስጋና ሊሰማቸው ይችላል።

ይህን መለኪያ ተጠቅማችሁ የተለመደውን ንቃተ ህሊናችሁን ከላይ ብትመለከቱ፣ የላይኛው ንቃተ ህሊናችሁ አሁን በየትኛው ንብርብር ውስጥ እየኖረ እንደሆነ በአንድ እይታ ማወቅ ትችላላችሁ።

★በነጻ ልብ ሲኖር ሁሉም ሰው መለኮታዊ ሰው ነው

በልባቸው ሰማይ ውስጥ ደመናዎች ያሉባቸው ሰዎች በራሳቸው ሕይወት ብርሃን ሙሉ በሙሉ መታጠብ አይችሉም፤ ስለዚህ የአእምሮ ሕዋሳታቸውና የሥጋ ሕዋሳታቸው መታደስ ወደ ኋላ የመቅረት ዝንባሌ አለው።

ይህ ካርማ ወይም ኢጎ ልትሉት የምትችሉት ከአካል ጋር የሚጣበቁ የሐሳብ ሞገዶች ከሥጋዊ አካል ወይም ከአስትራል አካል ጋር አጥብቀው ሲጣበቁ በቀላሉ የሚከሰት ክስተት ነው ማለት ትችላላችሁ።

ከዚያም ንቃተ ህሊናችሁ የሚኖርበት ንብርብር የመንፈሳዊው ዓለም ደረጃ ላይ ሲደርስ፣ «ፀሐያማ ከአልፎ አልፎ ደመና ጋር» እንደሚባለው ይሆናል፤ የተበታተኑ ደመናዎች አልፎ አልፎ ያልፋሉ፤ ስለዚህ ልብ ከእንግዲህ ከአካል ጋር አይጣበቅም።

ነገር ግን እንደ ሙጥኝ ማለቶችና ግምቶች ያሉ የሐሳብ ደመናዎች አሁንም ስለሚቀሩ፣ የሕይወት ፀሐይ ራሷን ሙሉ በሙሉ አታሳይም።

ከዚያ አመለካከት አንጻር ሲታይ፣ ለሰው ከፍተኛው ልብ ንቃተ ህሊናው በማንኛውም ክስተት ወይም ሁኔታ ውስጥ በአንድ ቦታ ተጣብቆ ፈጽሞ ሳይቆይ በቀላሉ፣ በቀላሉ መፍሰሱን የሚቀጥልበት ልብ እንደሆነ ማየት ትችላላችሁ።

ከዚህ በፊት እንዳልነው፣ ያ ነጻ ልብ ይባላል።

የሙጥኝ ማለቶቻችሁንና የግምቶቻችሁን የዓይን ሌንሶች ከልባችሁ ዓይን ኳስ ላይ ስታወልቁ፣ «አሪኖማማ»ን (ነገሮች እንደሚታዩት) እና «አሩጋማማ»ን (ነገሮች በእውነት እንዳሉ) ሁሉ እንዳሉ ማየት ትጀምራላችሁ።

በዚያ ነጥብ ላይ ያለ ንቃተ ህሊና ምንም ቢያይ፣ ቢሰማ ወይም ቢነካ ጥሩና መጥፎ፣ መውደድና መጥላት ሳይፈርድ ሁሉንም ነገር መቃኘት ይችላል፤ ስለዚህ ለጽንፈ ዓለም የፈጠራ ልብ እጅግ ቅርብ ነው።

ለዚህም ነው ሁሉንም ነገር ማክበር፣ ይቅር ማለትና መውደድ የምትችሉት።

በእንዲህ ያለ ልብ የሚኖር ሰው መለኮታዊ ሰው ይባላል።

የሰው ልጆች ሁሉ በመሠረቱ መለኮታዊ ሰዎች ናቸው።

ረስተውት ነበር እንጂ፤ አንድ ሰው አሁን በምንም ዓይነት የአእምሮ ሁኔታ ውስጥ ቢሆን፣ በምንም ዓይነት ሐሳቦች፣ ቃላትና ተግባራት ቢያዝ፣ ሁሉም ሰው በእውነት አምላክ ራሱ ነው። (ይቀጥላል)