የሕይወትን ምንነት የመቀበል አስፈላጊነት

ወደፊት ያለው ዓለም በሰው ዘር ውስጥ ያለው እያንዳንዱ ሰው በየቀኑ ምን እንዳሰበና ምን እንደተናገረ፣ በዚያም ላይ ተመሥርቶ እንዴት እንደሠራ የሚጠየቅበት ዘመን ይሆናል።

አይ፣ በትክክል ለመናገር፣ ከ2000ዎቹ ጀምሮ፣ ወደ 21ኛው ክፍለ ዘመን ከገባን ጀምሮ፣ የምድር ዓለም አስቀድሞ ወደ እንዲህ ያለ የንዝረት ክልል መግባት ጀምሯል፤ አሁንም ግማሽ መንገድ ገደማ ደርሷል።

የዚህ ጎልቶ የሚታይ ምልክት «ይህ ዓለም» በምትሉት ውስጥ በጨለማ ይርመሰመሱ የነበሩና ወደ ላይ እምብዛም የማይወጡ የሰው ዘር ጨለማ ክፍሎች እዚህም እዚያም እየተጋለጡና ለሕዝብ እይታ እየቀረቡ መሆናቸው ነው፣ አይደል?

ያ ዓለም መንፈሳዊ እየሆነ ስለሆነ፣ በአስትራል ንብርብሮች ውስጥ ተጠራቅመው ፈጽሞ ያልወጡ ነገሮች አሁን ወደ ላይ እየወጡ ያሉበት ሥዕል ነው።

«እንደ እኔ ያለ አንድ ሰው ብቻ ምንም ቢያስብ ወይም ቢናገር ምንም አይደለም» ማለት ትልቅ ስሕተት ነው፤ ስለዚህ ያንን በአእምሮአችሁ ያዙ።

የእያንዳንዳችሁ ንቃተ ህሊና ተሰብስቦ ዓለምን ይሠራል።

ቢሆንም «ምንም አይደለም» ብሎ ማሰብ ሁሉም ነገር በግልጽ እየታየ ሳለ «ቢያንስ በራሴ ቤት ውስጥ ምንም ባደርግ ማንም አያውቅም» ብሎ በመገመት በአንድ አቅጣጫ ብቻ በሚያሳዩ መስተዋቶች በተከበበ ቤት ውስጥ ከመኖር ጋር አንድ ነው።

«ኦ፣ እንዴት ያሳፍራል፣ አያችሁት» ብላችሁ ልትስቁበት የምትችሉት ቀላል ነገር ቢሆን ሌላ ነገር ነበር፤ ነገር ግን ብዙ ሰዎች ራሳቸውን የሚጎዱና ሌሎችን የሚጎዱ ሐሳቦችን በልባቸው ውስጥ በብዛት እያመረቱ ቀኖቻቸውን ያሳልፋሉ።

እርግጥ ነው፣ ከመለኮታዊነት ጋር የሚስማሙ ሐሳቦችን የሚልኩበት ጊዜም አለ፤ ነገር ግን እነዚያ ገና ጥቂቶች ናቸው።

በዚህ ንግግር መጀመሪያ ላይ «ወደፊት ያለው ዓለም በሰው ዘር ውስጥ ያለው እያንዳንዱ ሰው በየቀኑ ምን እንዳሰበና ምን እንደተናገረ፣ በዚያም ላይ ተመሥርቶ እንዴት እንደሠራ የሚጠየቅበት ዘመን ይሆናል» ብለን ነበር፣ አይደል?

ማንም በወላጆች፣ በትምህርት ቤት መምህራን ወይም በሥራ ቦታ አለቆች ወደ ላይና ወደ ታች እንዲገፋ፣ ወይም በወንድሞችና በእህቶች፣ በጓደኞች ወይም በባልደረቦች ወዲያና ወዲህ እንዲወዘወዝ አልተፈጠረም።

ሲያናውጣችሁ የነበረው ምን ነበር?

ከአሁን ጀምሮ እያንዳንዱ ሰው በተፈጥሮ ይገነዘበዋል።

ምክንያቱም ሁሉም ነገር እንደ መስተዋት ተንጸባርቆ ወደ እናንተ እንደሚመለስ ከማወቅ በቀር ሌላ ማድረግ ወደማትችሉበት የንዝረት ክልል በመጨረሻ በጥልቀት እየገባን ነው።