በሕይወት እንዲኖር እንደተደረገ ሰው መኖር – 1

ተፈጥሮንና ሕያዋን ፍጡራንን ሁሉ እየተንከባከብኩ፣ በራሴና በሌሎች ውስጥ ያለውን ቅዱስ እያወቅሁ ቀኖቼን ሳሳልፍ፣ «አሁን በሚባለው በዚህችው ቅጽበት ያለፈውና የወደፊቱ ይደራረባሉ» ብዬ የሚሰማኝ ቅጽበቶች አሉ።

ያ ስሜት የሚመጣው ይህን በእውነት ከመለማመድ ነው፦ እንደ አሁን በምናስበው በእያንዳንዱ አላፊ ቅጽበት፣ በሰው ዘር ያለፉ ሐሳቦች አንድ ጊዜ የተሣለው የወደፊት ዕጣ መልክ ይዞ ሲገለጥና ሲደበዝዝ እየተመለከትኩ፣ በምላሹም የአሁኑ ንቃተ ህሊናዬ ከእያንዳንዱ መገለጥ በስተጀርባ ያለውን ምንነት ቅዱሱን በግልጽ እንዲያውቅ እያደረግሁ፣ በዚያው ጊዜም ሁሉም ነገር ፍጹም መሆን እንዳለበት የሆነበትን ሐሳባዊ የወደፊት ዕጣ እየሣልኩ።

ብዙ ሰዎች «ያለፈውም የወደፊቱም በአሁን ውስጥ በአንድ ጊዜ አሉ» ብለው አያስቡም።

አንድ ሰው እንዲህ ሳያስብ ሲቀር፣ ንቃተ ህሊናው በክስተቶች የተወዛወዙ ሐሳቦችን ብቻ ይልካል።

ያ «የአንድ ሰው ሐሳቦች ዝም ብለው እየተወሰዱ ያሉበት ሁኔታ» ሊባል ይችላል።

ሁልጊዜ እንደምለው፣ ንቃተ ህሊናን አውቀን የመያዝን ሂደት ካላለፍን በቀር የሰው ዘር የንቃተ ህሊና ዝግመተ ለውጥ ፈጽሞ አይመጣም።

ሰዎች ንቃተ ህሊናቸውን በዝግመተ ለውጥ ማሳደጋቸው ለምድር ብሩህ የወደፊት ዕጣን የመክፈት ቁልፍ ነው።

ቢሆንም ከምድር ሕዝቦች የአስተሳሰብ ልማዶቻቸውን የማደስ ጥረት የጀመሩት በጣም ጥቂቶች ብቻ ናቸው።

ከጽንፈ ዓለም የሰው ዘር መካከል «ያም የምድር ሕዝቦች ምርጫ ነው፤ ስለዚህ ማድረግ የምንችለው እነርሱን መጠበቅ ብቻ ነው» እያሉ በጸጥታ የሚመለከቱ አሉ።

ብዙ የምድር ሕዝቦች «ዛሬ የትናንት ቀጣይ ነው፤ ነገም ልክ እንደ ዛሬ ይመጣል» ብለው ያምናሉ፤ እውነቱን ለመናገር ግን የዚህ ቀን ህልውና ራሱ ተአምር ነው።

አሁን መኖር መቻልዎ በምንም መንገድ እንደ ተራ ነገር ሊወሰድ የሚገባው አይደለም።

ያ «በሁሉም ዓይነት ፍጡራን በረከት በሕይወት እንድንኖር እየተደረግን ነው» የሚል አመለካከት ከሌለ ሊታሰብ እንኳ የማይችል ነገር ነው።

ከሁሉ መሠረታዊ ከሆነው ነጥብ ለመጀመር፣ «በሕይወት መኖር መቻላችን ራሱ ያለው እውነታ» አለ።

ማንም ልቡን በራሱ ኃይል አያንቀሳቅስም፣ ደሙንም አይገፋም።

አተነፋፈስም «እተነፍሳለሁ» ብለን በማሰብ የምናደርገው አይደለም፤ በተፈጥሮ እናወጣለን፣ እናስገባለንም።

የምንበላውን መፍጨት፣ ወደ ውስጥ አስገብቶ እንደ ምግብ መጠቀምና የማያስፈልገውን ማስወገድም የሕዋሳቶቻችን ሥራ እንጂ እኛ የምናደርገው አይደለም።

እንዲህ ስላሉ ነገሮች ሲያስቡ፣ ትክክለኛው መልስ የሰው ህልውና እውነተኛ እውነታ «በራሳችን ኃይል መኖር» ሳይሆን «በሕይወት ኃይል በሕይወት እንድንኖር መደረግ» ነው።

(ይቀጥላል)