በሕይወት እንዲኖር እንደተደረገ ሰው መኖር – 5

(ካለፈው የቀጠለ)

እስከ አሁን ያሉት የምድር ሕዝቦች ሥጋዊ ማንነታቸው «እኔ ነኝ» ብለው በጽኑ አምነው ኖረዋል፤ ነገር ግን በሚመጣው ዘመን እንዲህ ያለው የሰው አመለካከት ከዘመኑ ጋር የማይስማማ «አሮጌ አስተሳሰብ» መሆኑን የሚገነዘቡ ሰዎች ይበልጥና ይበልጥ ይበዛሉ።

«ሰዎች በመሠረቱ የሕይወት ብርሃን ናቸው፤ ከሕይወት ምንጭ ወሰን የለሽ ኃይል ድርሻ የተሰጣቸው ፍጡራን ናቸው።

የዚያ ብርሃን ንጥረ ነገር በወሰን የለሽ ትንሹ ውስጥና በወሰን የለሽ ትልቁ ውስጥ አለ፤ ያለውን ሁሉ ወደ ህልውና ያመጣል፣ ሕይወትንም ይሰጣል።

ስለዚህ ሰዎች በመሠረቱ ጽንፈ ዓለም ራሱ እንኳ ናቸው።

ከዚህም በላይ የጽንፈ ዓለማዊ ሕይወትን ንቃተ ህሊና ራሱን በሕይወት ውስጠኛ ጥልቀት ውስጥ የያዘው የሰው ዘር የፍጥረት ሁሉ ጌታ ነው።

ስለዚህ ‘የሰው ዘር የጽንፈ ዓለምን ሐሳባዊ እሴት በተመዘገቡባት ፕላኔት ላይ ለመግለጥ የተወለዱ ፍጡራን ናቸው’ ማለት ይቻላል።»

ይህን እውነታ ከሚያስታውሱት ጀምሮ፣ ሰዎች ሕይወት በመጀመሪያ ያላትን ነጻነት መግለጽ ይጀምራሉ፤ ሰዎች በመሠረቱ ያሏቸውን ወሰን የለሽ ዕድሎች በዙሪያቸው ላሉ ሰዎች የሚያሳዩበት ጊዜም ይመጣል።

ያ ጊዜ በሩቅ ወደፊት ሳይሆን በእውነት በቅርቡ ነው።

ቁጥራቸው ጥቂት ቢሆንም፣ ወደዚያ ሁኔታ የገቡና የብዙ ሰዎችን ችሎታ በአንድ ልብና አካል እየገለጹ አሁን የሚኖሩ ሰዎች ቀድሞውኑ አሉ።

ሰዎች የሕይወትን ምንነት እስካስታወሱ ድረስ፣ ማንም ሰው ራሱን መገደቡን አንሥቶ የሕይወት ብርሃን በመሠረቱ ያለውን አስደናቂ ኃይል እያንቀሳቀሰ መኖር ይችላል።

እንዲህ ለመኖር፣ አሁን ምንም ዓይነት ሕይወት እየኖሩ ቢሆን፣ ቢታመሙም፣ በግንኙነቶችዎ ባይባረኩም፣ በገንዘብ ዕድለኛ ባይሆኑም፣ እንዲህ ያሉ ነገሮች እውነተኛ ዋጋዎን እንዲያወርዱት አይፍቀዱ፤ ብሩህ ተስፋዎችን ብቻ በልብዎ ይዘው ይኑሩ።

ያሰላስሉ፣ አዎ፤ ነገር ግን እዚያ ለዘላለም አይቆዩ፤ ወደፊት የሚመለከት ስሜት እየነደደ እንዲቆይ ያድርጉ።

የሕይወትን ብርሃን ምንም ያህል ቢያቃጥሉት፣ ነዳጁ ፈጽሞ አያልቅበትም።

ይበልጥ ባቃጠሉት ቁጥር ያ ብርሃን ይበልጥ ይጠነክራል፤ በሁሉም ረገድ ሁሉን ነገር የሚቻል የሚያደርገውን ኃይል ማንቀሳቀሱንም ይቀጥላል።

የሰው ምንነት ብርሃን ነው።

ከጊዜ ጋር የሚበሰብሰው ሥጋዊ አካል በዚህ ዓለም ጊዜ ለማሳለፍ ለጊዜው የተፈጠረ መጓጓዣ (መያዣ) ከመሆን ያለፈ ምንም አይደለም።

ያንን መያዣ ራስ እንደሆነ ከመሳሳት ነበር ቅሬታ፣ እርካታ ማጣትና የጎደለኝነት ስሜት በምድር ሕዝቦች መካከል የተሰራጨው፤ ነገር ግን ያም መለማመድ ከነበረበት አንድ ሂደት ያለፈ ምንም አልነበረም።

ከዚህ በኋላ በእስር ውስጥ ትንፋሽ እያጠረዎት መኖር አያስፈልግዎትም።

ሕይወትዎን በነጻነት መንደፍና ለሕልሞችዎና ለተስፋዎችዎ መልክ መስጠት ይችላሉ።

ራስዎን ከሌሎች ጋር እያነጻጸሩ በደስታና በሐዘን መካከል የመወዛወዝ ዘመን ቀድሞውኑ ያለፈ ነው።

ከአሁን በኋላ እያንዳንዱ ሰው ራሱን ያወለውላል፣ ከፍም ያደርጋል፤ ወደ ሕይወት ምንነትም ይመለሳል።

ይህን በማድረግ ማንኛውም ሰው እውነተኛ ደስታን መያዝ ይችላል።

(ይቀጥላል)