በሕይወት እንዲኖር እንደተደረገ ሰው መኖር – 4

(ካለፈው የቀጠለ)

ማንም ሰው የሕይወትን ምንነት አስታውሶ የሚጠቀምበት ዘመን መጥቷል ማለት ምን ማለት ነው? «ምድርን በከበበው ንዝረት ላይ ለውጥ እየተካሄደ ስለሆነ፣ ማንም ሰው ‘የሕይወትን እምቅ ችሎታ’ ማውጣት ቀላል ሆኖለታል» ተብሎ ሊገለጽ ይችላል።

በዝርዝር ለማስቀመጥ፣ ቁሳዊ ንዝረቶችና መንፈሳዊ ንዝረቶች ይበልጥ ስለረቀቁ፣ በዚህ ዓለም ያለው ሁሉ መንፈሳዊ ሆኗል፤ ስለዚህ ዛሬ የእያንዳንዱ ህልውና ሁኔታ ከቀድሞው ይበልጥ ወደ ሕይወት ምንነት ቀርቧል።

ይህን ለመረዳት ፍጥረት ሁሉ እንዴት እንደተዋቀረ ከሳይንሳዊ አመለካከት መመልከት ያስፈልገናል።

እዚህ ሰዎች በሕይወት እንዲኖሩ የተደረጉ ፍጡራን መሆናቸውንና በዚያው ጊዜም ለሁሉም ነገር ሕይወትን የሚሰጡት ባሕርያት እንዳሏቸው እንመልከት።

በምድር ሳይንስ ከተገኘውና አቶሞች፣ ፕሮቶኖች፣ ኤሌክትሮኖች፣ ወዘተ. ከሚባለው «የመሠረታዊ ቅንጣቶች ዓለም» በአሥር ወይም ከዚያ በላይ ደረጃዎች ይበልጥ ወደ ውስጥ፣ ጥልቅ፣ ጥልቅ፣ ይበልጥም ጥልቅ፣ የሕይወት ንዝረት ራሱ ቅንጣቶች የሆነበት ሁኔታ አለ።

ያ ሁኔታ በሥጋዊ ዓይን የማይታይ ዓለም ነው፤ ስለዚህ ሥጋዊ ዓይኖቻችንን ዘግተን የልብን ዓይን እንጠቀማለን።

በጽንፈ ዓለም መነሻ ራሱ፣ በጅማሮው ጊዜ፣ ጠፈርም ከዋክብትም አልነበሩም፤ የመጀመሪያው ንቃተ ህሊና ብቻ ነበር።

ያ የጅማሮ ንቃተ ህሊና በአንድ ወቅት ራሱን ማየት ተመኘ።

ቢግ ባንግ በሚባለው የጅማሮ ጊዜ፣ የክስተቶች ዓለም ተፈጥሮ ወደ ጠፈር ተዘረጋ፤ በዚያን ጊዜም የጅማሮው ንቃተ ህሊና ተከፍሎ እንደ መንፈሳዊ ንዝረትና እንደ ቁሳዊ ንዝረት ራሱን ገለጠ።

መንፈሳዊ ንዝረት የእያንዳንዱ ነገር ንቃተ ህሊና ንጥረ ነገር ነው፤ ቁሳዊ ንዝረት ደግሞ የሚታየውን አካላዊ ህልውና የሚሠራ ንጥረ ነገር ነው።

እነዚህ የመጀመሪያ ንጥረ ነገሮች እንደ መቀላቀል፣ መዋሐድና መደባለቅ ባሉ የስምምነት ባሕርያት፣ እንዲሁም አሮጌ ንጥረ ነገሮች በሚበሰብሱበት በዚያው ጊዜ አዳዲስ ንጥረ ነገሮች በሚወለዱበት የመታደስ ባሕርያት በጠፈር ውስጥ ይዘረጋሉ።

እነዚያ ባሕርያትም የጽንፈ ዓለም ሕጎች ሆነዋል።

በመላው ጽንፈ ዓለም ያለው ቁስ ሁሉ ቁሳዊነት ብቻ ሳይሆን መንፈሳዊነትም አለው።

እንዲሁም ብዙ መንፈሳዊነት ያላቸው ሕያዋን ፍጡራን እዚያ መልክ ያላቸው ፍጡራን ሆነው ስለሚኖሩ ቁሳዊነት አላቸው።

ስለዚህ እያንዳንዱ ህልውና መንፈሳዊነትም ቁሳዊነትም አለው ማለት ይቻላል።

እስከ አሁን መንፈሳዊና ቁሳዊ ንዝረቶች እንዴት እንደመጡ አጠቃላይ ገለጻ ሰጥቻለሁ። በዚህ መሠረት ላይ «ማንም ሰው የሕይወትን ምንነት አስታውሶ የሚጠቀምበት ዘመን መጥቷል» የሚሉትን ቃላት ትርጉም ስንፈታ፣ የመንፈሳዊነትና የቁሳዊነት የንዝረት ሁኔታዎች መርቀቅና መንፈሳዊ መሆን ምን ማለት እንደሆነም መረዳት እንችላለን፤ በዚህም ምክንያት የሰው ዘር ሕይወት በመሠረቱ ያለውን ወሰን የለሽ ኃይል መካንና በዚህ ዓለም ውስጥ የታላቅ ስምምነትን ዓለም መዘርጋት ቀላል እንደሆነለት ወደ ማየት እንመጣለን።

ስለዚህ በሚቀጥለው ጊዜ ስለዚያ እጽፋለሁ።

(ይቀጥላል)