በሕይወት እንዲኖር እንደተደረገ ሰው መኖር – 7

(ካለፈው የቀጠለ)

ባለፉት በርካታ አሥርት ዓመታት የነፍስን መንቃት አልመን እውን የማድረጉን ሂደት ሄደናል።

ከአሁን በኋላ በሕይወት ኃይል በሕይወት እንድንኖር እንደተደረግን ያለውን እውነታ በመካን፣ እያንዳንዳችን ወደ ሚቀጥለው ደረጃ እንሸጋገራለን።

ያም በዙሪያችን ባሉት ላይ አዎንታዊ ተጽዕኖ ያለው ህልውና መሆን ነው።

ሕይወትን በሚሰጠው «የሕይወት ኃይል» ሥፍራ ቆሞ የሕይወትን ወሰን የለሽ ኃይል እየተጠቀሙ የመኖር ደረጃ ነው።

እኛ ሰዎች እንደ ሥጋዊ ፍጡራን «በሕይወት እንዲኖሩ የተደረጉ ፍጡራን» ነን፤ ነገር ግን መንቃታችንን አንዴ ከተገነዘብን፣ «ሕይወትን በሚሰጠው ወገን ቆመው ከላይ ሁሉን ከሚያይ አቋም ሕይወትን ራሱን የሚኖሩ ፍጡራን» ወደ መሆን እንለወጣለን።

የነፍስን መንቃት ሳያልም የሚኖር ማንም ፈጽሞ የለም።

ባይገነዘቡትም እንኳ፣ ወደዚህ ዓለም የተወለደ ሁሉ የሕይወትን ነጻነት ለመገንዘብና ለመካን ለመማር እዚህ ተወልዷል።

ይህን በሚገነዘቡበት ደረጃ ላይ የሕይወትዎ መድረክ ይለወጣል።

እዚያ በመኖር ብቻ ያ ሰው በዙሪያው ያሉትን መንቃት የሚያበረታታ ህልውና ሚና ይወስዳል።

የሚራመድ የኃይል ቦታ ሆነዋል ማለት ይቻላል።

ጠንካራ የሕይወት መግነጢሳዊነትን ተሸክመው የሕይወትን ኃይል (መግነጢሳዊነት) መግነጢሳዊነታቸውን ላጡት በዙሪያቸው ላሉ ሰዎች የሚያካፍሉበት ሁኔታ ላይ ናቸው ማለትም ይቻላል።

አንድ ሰው የሕይወትን ራሱ ወሰን የለሽ ዕድሎች እስካልገደበ ድረስ፣ ከተልእኮው ጋር የሚስማማ ከሆነ «ማድረግ እፈልጋለሁ» ብሎ የሚያስበው ምንም ነገር የማይቻል አይደለም።

«አልችልም» ብለው ስላመኑ ብቻ ነበር «የማይችሉበትን ሕይወት» ገንብተው የተለማመዱት።

«እችላለሁ» ከሚለው መደበኛ ቅንብር ከጀመሩ፣ የማይችሉት ነገር የለም፤ ሁሉም ነገር የሚቻል ይሆናል።

ሕይወት፣ መልካሙም ክፉውም፣ ሁሉም የተለማመድነው ልንለማመደው ስለፈለግን ነው።

ከአሁን በኋላ ንቃተ ህሊናን ሳናውቅ ከመጠቀም ይልቅ ቅዱስ ሕይወትን ለመፍጠር ንቃተ ህሊናን አውቀን እንጠቀማለን።

ያን ጊዜ በዙሪያዎ ምንም አሉታዊ ማስተጋባት አይኖርም፤ ፍቅርና ምስጋና እርስ በርስ የሚያስተጋቡበትን ቅዱስ ዓለም (ሕይወት) መፍጠር ይችላሉ።

ሁሉም ሰው ያ ኃይል አለው።

ያንን ኃይል ለማውጣት ከአሁኑ የበለጠ ተስማሚ ዘመን ፈጽሞ አልነበረም።

ይህን እውነታ እንደ ሌላ ሰው ታሪክ በአንድ ጆሮ ሰምተው በሌላው ቢያወጡት ወይም የራስዎ አድርገው በሕይወትዎ ቢገልጹት፣ ምርጫው በእጅዎ ነው።

እንግዲህ በራስዎ ውስጥ (በሕይወት ውስጥ) ያለውን ወሰን የለሽ ኃይል ለምን ይጠቀሙበታል?

እንደገና እላለሁ፦ ሕይወት የሚፈጠረው በራስዎ ንቃተ ህሊና ነው።

በሌሎች የመወዛወዝ ዘመን አብቅቷል።

ከአሁን በኋላ በራስ ንቃተ ህሊና ዕጣ ፈንታን የመፍጠር ዘመን ነው።

ንቃተ ህሊናችን የቆመበትን ቦታ አንድ ጊዜ እንደገና መለስ ብለን እንመልከት፤ የቀድሞውን የልማድ ትዝታዎች እንልቀቅ፤ ዕጣ ፈንታችንንም በነጻነት እንፍጠር።

(መጨረሻ)