በዘላለማዊ ሕይወት ፍሰት ላይ እንሳፈር (2)

(ካለፈው ጊዜ የቀጠለ)

★አንድ ሰው ወደሚመጣው የመለኮታዊነት ዓለም ከፍ ማለትን (መሸጋገርን) ሲተው

በዚህ ሁኔታ የምድር የንዝረት ድግግሞሽ ወደ መለኮታዊው ክልል የንዝረት ክልል ገብቶ ወደ ኋላ የማይመለስበት ጊዜ ይመጣል። ስለዚህ በምድር ላይ የሚኖሩት «ልቦች»፣

• ሰዎችን እንደ ሰው የማይይዙ
• ደካሞችን የመንከባከብና የመጠበቅ ምኞት የሌላቸው
• በነገሮች ውስጥ ሕይወትን የማያውቁና በቸልታ የሚይዟቸው
• የነጻነትን ትርጉም በተሳሳተ መንገድ የሚረዱና መቆጣጠር በማይችሏቸው ግፊቶች የሚነዱ
• የተፈጥሮውን ዓለም ስለ መጠገን ሳያስቡ እንደፈለጉ፣ የፈለጉትን ያህል የሚያጠፉ
• ፍላጎቶችና የኢጎ ስሜቶች የተግባራቸው መርሕ የሆኑና የሁሉንም ደስታ፣ «Win-Win-Win»ን መገንባት የማይችሉ

ከሆኑና በእንዲህ ያለ ዝንባሌ ወደ ንቃተ ህሊና ዝግመተ ለውጥ (= የመለኮታዊነት እድገት) ካላመሩ፣ ከአዲሱ ዓለም ማስተጋባት ጋር መለማመድ ሊከብዳቸውና ምቾት ላይሰማቸው ይችላል።

አብዛኛው የሰው ዘር በእንዲህ ያለ የንቃተ ህሊና ደረጃ ላይ ቆይቶ እንግዳ ሆኖ የማይታየውበት፣ ወይም አብዛኞቹ ሰዎች ሊረዳ አይችልም ብለው ተስፋ የቆረጡበት ዘመን በጣም በቅርቡ… እስቲ ልይ፣ ረጅሙ ግምት እንኳ ከበርካታ አሥርት ዓመታት እስከ መቶ ምናምን ዓመታት ውስጥ ያበቃል።

ምክንያቱም መለኮታዊነት ገና ወደ ላይ ባልመጣበት ጊዜ፣ ማስተጋባቱ ስለማይስማማ አዲስ የንዝረት ክልል በገባችው የወደፊቷ ምድር ላይ መኖር ከባድ ይሆናል።

ያ ሰዎች ወደ እንስሳት ይለወጣሉ፣ ወደ ዕቃዎች ይቀየራሉ፣ ወይም ከሰው ዘር ውጭ ባለ ነገር እጅ ይጠፋሉ ማለት አይደለም።

በቀላሉ በምድር ላይ የሚኖረው የሰው ዘር የልብና የአካል የንዝረት ድግግሞሾች የምድርን ክልል ከከበበውና ከሸፈነው የንዝረት ክልል የንዝረት ድግግሞሽ ጋር ከእንግዲህ አይስማሙም ማለት ነው።

ስለዚህ እንዲህ ያሉ ሰዎች ማስተጋባቱ (የንቃተ ህሊና የሞገድ ርዝመት) በሚስማማው በሌላ ኮከብ ሰማይና ምድር ውስጥ ዳግም መወለድን ይመርጣሉ።

በትምህርት ቤት አንጻር ይህ ከማዛወር ጋር አንድ ነው። በእንዲህ ያሉ ሁኔታዎች ወደ ሌላ ኮከብ ሲዛወሩ፣ ትምህርት ቤት የሚቀይር ተማሪን ምሳሌ ብንጠቀም፣ ጥቂት ክፍሎች ዝቅ ብለው እንደገና ተመዝግበው እንደገና መማር አለባቸው።

ስለዚህም ልዩ ልዩ ቦታዎችን በመለማመድ ብቻ ሊገኙ የሚችሉትን «የሕይወት ረቂቅ ነገሮች» ከመሠረቱ ጀምሮ በሚገባ እንደገና ይማራሉ።

ያ የሚመጣው «ዓለማችሁ በራሳችሁ ንቃተ ህሊና ይፈጠራል» በሚለው ሕጋዊ የጽንፈ ዓለም እውነት አማካይነት ነው። ከሌላ አቅጣጫ ሲታይ፣ «አንድ ዓይነት ላባ ያላቸው ወፎች አብረው ይሰበሰባሉ» እንደሚባለው፣ ተመሳሳይ የንቃተ ህሊና ንዝረት ያላቸው በአንድነት ተሰብስበው የራሳቸውን ሰማያትና ምድሮች ይሠራሉ።

ይህ በአንዳች የውጭ ኃይል በዚያ መንገድ እንደሚመሩ ሆኖ ሊወሰድ ይችላል፤ እውነቱ ግን ሁሉም ሰው ራሱን እየመራ መሆኑ ነው።

ሰዎች መኖር የሚችሉት ሕይወት ስላላቸው ብቻ ነው። ያለ ሕይወት ሌላ ምንም ነገር ትርጉም የለውም፣ አይደል?

ያ ሕይወት በሁሉም ሰው ልብ ጥልቅ ውስጥ ያለው «ክቡር መለኮታዊነት» ነው።

ያ የሚያድረው መለኮታዊነት፣ እንደ ሕይወት ራሱ፣ እያንዳንዱን ሰው በመሠረታዊ ደረጃ እያንቀሳቀሰ ነው።

ስለዚህ እያንዳንዱ ሰው ምንም ዓይነት የወደፊት ዕጣ ቢመርጥ፣ የላይኛው ንቃተ ህሊናቸውን እድገትና ዝግመተ ለውጥ ለማበረታታት የእያንዳንዱ ሰው መለኮታዊነት እጅግ ተስማሚውን ምርጫ እያደረገ ብቻ ነው ማለት ትችላላችሁ።

እንዲህ ያሉ ነገሮች ሁሉም እንዲያያቸው በግልጽ ወደ ላይ ከመምጣታቸው በፊት እንድታስታውሱት የምፈልገው ይህ ነው፦ «በማንም ላይ ምንም ቢደርስ፣ የሰው ሕይወት ፈጽሞ አይጠፋም፤ የማንም ግለሰብ ግለሰባዊነትም ፈጽሞ አይደመሰስም።»

አንድ የተወሰነ ግለሰብ ከእንግዲህ በሥጋዊ አካል ውስጥ ባይሆን እንኳ፣ በጽንፈ ዓለም ውስጥ ወደ ሌላ ቦታ ቢሄድ እንኳ፣ ሰው ሁልጊዜ ለዘላለም የሚኖር ህልውና ነው። (በሚቀጥለው ጊዜ ይቀጥላል)