ምስጋና በሥሩ ካለ ፍቅራችሁ ምድርን ያቅፋል
የታተመበት ቀን
በእውነቱ ጥሩ ሰዎችም መጥፎ ሰዎችም የሉም። የምትወዷቸው ሰዎችም የማትወዷቸው ሰዎችም የሉም። ይህም ሆኖ አሁንም እንዲህ የምታስቡበት ጊዜ አለ፣ አይደለም እንዴ?
ያ «ይህ አካል እኔ ነኝ» ብሎ የሚያምነው ንቃተ ህሊና በቆመበት ዓለም ውስጥ የምታስቡት ነገር ብቻ ነው።
ነገር ግን ሁልጊዜ እንደምነግራችሁ፣ ያ በፍጹም እውነተኛው ሰው አይደለም። እውነተኛው ሰው ዩኒቨርስ ነው።
ዩኒቨርስን ራሱን እንደ ራስ አድርጎ፣ በፍቅር ብርሃን ከዋክብትን፣ በእነዚያ ከዋክብት ላይ የሚኖረውን የሰው ልጅ፣ ተፈጥሮን እና ሕያዋን ፍጥረታትን ሁሉ መውለድ፣ በሕይወት ማቆየት፣ እንዲቀጥሉና እንዲያድጉ መርዳት፦ ይህ የእውነተኛው ሰው ሕይወት ሥራ ነው።
ወደዚያ እውነተኛ ራሳችሁ ለመቅረብ፣ «አሁን፣ በዚህች ቅጽበት ምን ማድረግ አለብኝ?» ብላችሁ ራሳችሁን ጠይቁ። አሁን ማድረግ የምትችሉትን አድርጉ።
ግቡን አልማችሁ ወደ ፊት መሄድ መልካም ነው፤ ነገር ግን ግቡ ላይ መድረስ ስለፈለጋችሁ ብቻ ወዲያውኑ መድረስ ትችላላችሁ ማለት አይደለም፣ አይደለም እንዴ?
ለምሳሌ የ100 ሜትር ርቀትን ብትሮጡም ብትራመዱም፣ እግራችሁን እያስቀደማችሁ ደረጃ በደረጃ ትሄዳላችሁ፦ ቀኝ እግር፣ ግራ እግር፣ ቀኝ እግር፣ ግራ እግር። ግቡ ላይ መድረስ የምትችሉት በእነዚያ በእያንዳንዳቸው እርምጃዎች ምክንያት ነው፣ አይደለም እንዴ?
እንግዲያውስ ግቡን ብቻ ከማፍጠጥ ይልቅ፣ አሁን፣ በዚህች ቅጽበት ማድረግ በምትችሉት ላይ ኃይላችሁን አድርጋችሁ መኖር መልካም ነው፦ ቀኝ እግራችሁን ማስቀደም፣ ግራ እግራችሁን ማስቀደም፣ ቀኝ እግራችሁን ማስቀደም፣ ግራ እግራችሁን ማስቀደም።
አሁን ውስጥ በቅንነት የምትኖሩ ከሆነ፣ ስለ ሌሎች ሰዎች ወይም ስለ ማኅበረሰቡ ቅሬታና አለመርካትን ለማሰብ ጊዜ ሊኖራችሁ አይገባም። ይገባችኋል፣ አይደለም እንዴ?
በአሁኑ ኑሩ። ይህችን ቅጽበት በሙሉ ኃይላችሁ የተቻላችሁን ሁሉ እያደረጋችሁ ኑሯት። ነገር ግን ታውቃላችሁ፣ ያ ማለት ራሳችሁን አስገድዳችሁ ወደ ፊት መግፋት ማለት አይደለም። ራሳችሁን ከመጠን በላይ ብትገፉ ምን እንደሚሆን ሳትነገሩም ታውቃላችሁ፣ አይደለም እንዴ?
«እንግዲያውስ ምን ማድረግ አለብኝ?» ብለው የሚያስቡ ሰዎች አሉ። ወደ ፊት በመሄዳችሁ፣ አንዱን እርምጃ ከሌላው በኋላ መውሰድ በመቻላችሁ ደስ መሰኘት የሚችል ሰው መሆን ብቻ በቂ ነው። ምስጋና አስፈላጊ ነው ብዬ ሁልጊዜ፣ ሁልጊዜ የምነግራችሁ ለዚህ ነው።
ምስጋና በሥሩ ከሌለ፣ ለሌሎች ማሰብም፣ ደግ ልብም፣ ርኅራኄም በፍጹም አይወጡም። አንድ ሰው «ለሌሎች እያሰብኩ እኖራለሁ» ቢል እንኳ፣ ያ ለሌሎች ማሰብ የለሌሎች ማሰብ ትርዒት ብቻ ነው።
ምስጋና በሥሩ የሌለው ሰው ለሌሎች ማሰብ፣ ለሌሎች ማሰብ በተባለ ሽፋን ተሸፍኖ እዚያ የተቀመጠ ስሌት ይመስላል።
ያንን የልብ እውነት ዘልቀው በሚያዩ ዓይኖች እንድትኖሩ እፈልጋለሁ። ያም በመጨረሻ የምድርን ሰዎች ሁሉ የንቃተ ህሊና ዝግመተ ለውጥ ከፍ ወደ ማድረግ ይመራል።
የራሳችሁን ጉዳይ እንኳ መንከባከብ ሳትችሉ ሌሎችን ሰዎች የተሻሉ ለማድረግ መፈለግ ጣልቃ መግባት ብቻ ነው። ራሳችሁን በጥንቃቄ መለስ ብላችሁ ተመልከቱ፤ ራሳችሁን እያጣራችሁና ከፍ እያደረጋችሁ ለሌሎችም ደግ ሁኑ።
ለሌሎች ደግ መሆን፣ ለሌሎች ፍቅር መስጠት፣ እና ራስን ማጣራትና ከፍ ማድረግ እንደ መኪና ሁለት መንኮራኩሮች፣ እንደ ቀኙና እንደ ግራው ጎማ ናቸው። አንዱ ቢጎድል ነገሮች ያልተረጋጉ ይሆናሉ።
ስለ ፍቅርና ሰላም ከመናገራችሁ በፊት፣ እባካችሁ የምስጋና ልብን አሳድጉ። ያ በሥሩ እስካለ ድረስ፣ የምትልኩት ፍቅር ምድርን ያቅፋል። የምትልኩት «ሰላም» የሚለው ቃል ለምድር ሰላምን የሚያመጣ ታላቅ ኃይል ይሆናል።
